Ayşe’cik o gün çook heyecanlıydı!
Çünkü o gün okulun son günüydü.
Ama tam gündü o yüzden bir az üzgündü.
Sonradan tam gün olmasına sevindi.
Çünkü gitmeden önce arkadaşlarını ve öğretmenini görebilirdi. Ha unutmadan o gün Cuma’ydı. Bunu düşünür düşünmez uykuya daldı.
(Yarın)
Ayşe’cik sabah kalkar kalkmaz çığlık attı. Annesi;
- hayrola Ayşe’cik niye çığlık atıyorsun?
diye sordu annesi aceleci bir yüz ifadesiyle.
Ayşe’cik; "anne niye acele ediyorsun" bile diyemedi. Aman neyse dedi ve yüzünü yıkadı, kahvaltısını yaptı, dişlerini fırçaladı ve okul formasını giydi. Annesine görüşürüz deyip babasını uyandırmaya gitti.
Babasının göbeğinin üstüne sertçe uzandı ve babasının
kızmasını bekliyordu ama babası kızmadı babası şımartmak amacı ile onu gıdıkladı. Ayşe’cik hem şaşırmaktan hem de gülmekten kendini alamadı. O anda servis saatinin geldiğini fark etti. Ve hemen ayakkabısını giyip evden çıktı.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder